De mannelijke slet

Heerlijke situatie: je gaat uit en je loopt een heet stuk tegen het lijf. Kathedraal van een lichaam, heerlijk mannelijk gezicht, goede smaak, sociaal, grappig én slim tegelijk. Een uit de duizend dus! Eerst is er natuurlijk het opwindende spelletje van kijken en wegkijken. Naar het toilet gaan en hopen dat je zijn ogen op je rug kan voelen branden. Hem dan weer negeren en hem 5 minuten later weer met verleidelijke ogen aankijken. Uiteindelijk geraak je aan de praat en de elektriciteit die in de lucht hangt is genoeg om 6785 gezinnen van stroom te voorzien.  Bewust praat je in de richting van onderwerpen die voor nog meer vonken zullen zorgen en heel overtuigd van je kwaliteiten weet je dat je de vis gevangen hebt. Plots smeekt zijn verleidelijke blik om mee naar huis te gaan en dan komt de moment om even aan de noodbel te trekken!

Haal die intuïtie boven en begin na te denken. Wil je het bed induiken met een player eerste klas? Iemand waarover je later te weten zou komen dat hij naast je beste vriendin, ook je zus, 4 nichtjes en 3 collega’s het bed in heeft gepraat? Dus… trek aan de alarmbel en denk na. Er zijn een paar signalen die zijn seksuele geschiedenis onmiddellijk kunnen verraden. Natuurlijk ben ik zelf een grote fan van kerels die het mij gemakkelijk maken door op een macho manier te verkondigen hoeveel ‘wijven’ ze voor mij al genomen hebben. NEXT! U kan beschikken…

 Natuurlijk zijn ze niet allemaal even openbarend over hun seksleven en de kans is groot dat een mannelijke sloerie me met een zwoele blik kan versieren zonder dat ik weet dat mijn zus gisteren aan de beurt was. Dus ik ga, zoals hij me met veel lust in de ogen vroeg, mee naar huis met mister Loverboy. Tref je daar vrienden aan die zich gedragen alsof je niet bestaat dan is er al een reden om te beginnen twijfelen aan zijn oprechtheid. Je bent een meisje dat voor de eerste keer hun territorium betreedt en als zijn vrienden je niet opmerken dan wilt dat toch heel simpel zeggen dat je niet de eerste bent en dat het de normale gang van zaken is?! Weet je hoe mijn hersenen daar op reageren?

Weer een ander meisje dat Mister XXX mee naar huis heeft gelokt. Weer een object dat deze nacht gebruikt zal worden en morgen vergeten zal worden.

Willen we dat? NEE! Dit is een tip jongens. Als je een meisje meeneemt en je hebt volk in huis rondlopen, zorg er dan voor dat ze zich vooral heel ongemakkelijk gaan gedragen zodat ik het gevoel krijg dat ik de eerste van het vrouwelijke soort ben dat ooit je woonst betrad! Tenzij je vrienden in huis natuurlijk sexy stoten  zijn die openstaan voor triotjes..  laat ze dan vooral ook overdreven vriendelijk zijn!

Goed. Hij geraakt door deze test en we belanden in bed. Volgende beproeving. Ik geloof in de oprechtheid van een jongen als hij  me vraagt of ik een condoom heb. Als ik die dan toevallig niet bij heb en hij opent de schuif van zijn nachtkastje dan hoef ik echt geen 36 soorten te zien. Ribbeltjes, aardbeismaak, ultradun voor meer genot, banaan, lichtgevend,… Zeker niet als er in elk doosje nog maar 1 exemplaar overschiet. Dit is wat ik dan vooral NIET denk.

Hmm. Dus je werkt als een condoom-kwalitieit-tester. Het volledige assortiment heb je uiteraard volledig alleen uitgetest en goedgekeurd om mij toch maar meer plezier te kunnen geven.

Heb je dan echt nog zin in hem, ga er vooral voor… Ignorance is bliss. Dus, je begint eindelijk aan de daad en de volgende sloerietest komt er aan. Uiteraard is dirty talk opwindend. Wil je me geil krijgen, praat vooral verder. Maar ik heb het wel over spontane dirty talk. Sekspraat die rechtstreeks uit een goedkope Amerikaanse pornofilm lijkt te komen is dan weer een totale turn off, want.. JE KIJKT TE VEEL PORNO! Als hij dan nog overgaat tot het imiteren van een pornoster, wat uiteraard redelijk zielig is dan is de zin bij mij volledig over.

Oh yeah baby, right there, fuck me right there.Yeah baby, you like that don’t you? Oh yeah a little faster. Faster. FASTER! You want some of this? You like my big cock? I’m gonna fuck you, fuck you, fuck you, fuck you. You are a bad girl, aren’t you? you like this bad boy? Oh baby I want your tight pussy, ooooh yeah it feels so good. A little bit more.. oh yeah like that!

Stilte is soms goud waard. De subtiliteit van een oprechte kreun zal me sneller overtuigen…

Kiezen is verliezen

Laten we het vandaag even nuchter en vooral niet te zwaar houden.

 

Mijn grootste schrik en tegelijk slechtste eigenschap zijn de cruciale kruispunten in mijn leven zonder kleerscheuren proberen over te steken.Die momenten waarop je een belangrijke knoop moet doorhakken. Natuurlijk niet zo belangrijk dat er mensenlevens mee verloren kunnen gaan, maar wel zo belangrijk dat ik daardoor een depressief en emotioneel labiel wrak kan worden.

 

Ik wik en ik weeg…

Rechtdoor of afslaan…

 

Wat ik ook beslis, hoe hard ik zorgvuldig de voordelen afweeg tegen de nadelen: De kosten-batenanalyse. Ik lijk er maar niet in te slagen de juiste keuzes te maken. Ben ik overtuigd van A dan blijft B me de hele tijd spottend bespieden van achter de hoek.

Ik heb het niet over de heerlijke mannelijke wederhelft; geen hartverscheurende onmogelijke liefde. Geen goedkoop tv-drama waarin de vrouw moet kiezen tussen haar trouwe echtgenoot of haar spannende minnaar. Nee. Het zijn praktische situaties die het me zo moeilijk maken. Knopen doorhakken in die situaties is voor mij onmogelijk.

 

Ik ben de fundamentalist van de multiple choice waarin kiezen verliezen is.

Mensendom vs dierenrijk

“Dieren kunnen geen rechten hebben omdat ze ook geen plichten hebben.” Zulke stellingen vragen om een polemiek te starten. Want wat dan met baby’s of zwaar gehandicapte personen. Bovenstaande logica volgend hebben zij dan ook geen rechten.

Het is zo droevig dat ik er bijna om moet lachen. Lachen met de domme onwetendheid die uit de mond komt van diegenen die zulke dwaasheden aanvoeren.

De tijdsgeest van vandaag laat ons hoe langer hoe meer inzien dat er iets mis is met de wereld en dat die teloorgang voortvloeit uit de handelingen van de bewoners van onze mooie blauwe planeet is ronduit zorgwekkend. Contradictorisch genoeg is het net in deze tijdsgeest van groeiend besef en toenemende moraliteit dat rechten van anderen op brutale wijze geschonden worden. Een voorbeeld uit de praktijk dat maakt dat ik mijn voorhoofd nog meer moet fronsen gebeurde vorige week in Gent. Een hond wordt met benzine overgoten en in brand gestoken. Noem het decadent. Noem het immoreel. Label het met woorden die enkel een negatieve connotatie kunnen hebben. Veroordeel het. Want dat is wat ik hoop dat de meesten doen. Waar op televisie hondjes naar wansmakelijke Paris Hilton gewoonte in absurde pakjes worden gepropt, martelen zielloze gedrochten weerloze aardbewoners. Pure frustratie? Stoerdoenerij? Kicken op macht?

Laat ons één ding duidelijk stellen: Personen die tot zo’n vreselijke handelingen in staat zijn, kunnen bij mensen ook soortgelijke praktijken hanteren omdat ze zonder twijfel overtuigd zullen zijn van hun superioriteit over anderen. Of hoe Orwell’s woorden “All animals are equal, but some animals are more equal than others” schaamteloos uit de oorspronkelijke context getrokken kunnen worden om immoreel gedrag te verantwoorden.

Carl De Keyzer

 ”ZOALS EEN HOND ACHTER EEN KONIJN AANLOOPT, BLIJF IK ZOEKEN NAAR DAT ENE PERFECTE BEELD”

GENT. Het is weinigen gegeven om een talent te beheersen dat slechts een enkeling machtig is. Carl De Keyzer is zo een primus die men kan benijden omwille van zijn talent om net dat ene beeld op foto vast te leggen. Als een virtuoos beheerst hij het kadreren van gezichtsimpressies, contrasten en lichtinval. En dat die kwaliteiten tot wereldfaam kunnen leiden, bewijst zijn lidmaatschap van het prestigieuze fotoagentschap Magnum dat ’s werelds meest talentvolle fotografen verenigt. “Ach, we moeten het belang van Magnum ook niet overdrijven, vroeger was dat zo, maar we moeten nu eenmaal klappen krijgen om vooruit te geraken,” lacht Carl luid. Toch is ook dat nog niet het einde van een mooi talentensprookje want over een maand verschijnt Trinity, het 10e  boek van De Keyser. Naar aanleiding van deze publicatie en natuurlijk omdat een man met zoveel capaciteiten ons niet onberoerd laat, praten we met hem over Magnum, macht en politiek en hoe de wereld anders bekeken kan worden door deze relaties te visualiseren. 

Een dag als vandaag is dodelijk.

 Korte situatieschets: avond voordien stapje in het nachtleven gezet en me volledig overgegeven aan de alcohol. Dansen. Flauwekul verkopen. Vrienden vastklampen en tot vervelens toe met een dubbele tong herhalen dat ik van ze hou. “Weeth che, ik zie u eeeeeeecht eeeeeel chraaaach, maar nie ferter fertellen eh.”Niemand zal ontkennen dat het die nachten zijn waarvan je hoopt dat ze eeuwig blijven duren.

Vandaag dan word ik wakker met het gevoel dat er een drilboor in mijn hoofd zit. Vanaf ik me beweeg schiet dat foltertuig in actie waardoor ik verlamd mijn hoofd stil probeer te houden. Bij elke beweging, hoe klein en voorzichtig die ook is wordt de hele inhoud van mijn hoofd door elkaar geschud. Het gevolg is dat ik al de hele dag apathisch voor me uit zit te staren.

Het gekke is dat ik niet enkel heb over fysieke labiliteit. Gedachten razen als een voortdurende constante door mijn hoofd en mijn humeur is ergens te situren tussen totale euforie en complete zwartgalligheid.

Vandaag wil ik voor altijd 22 blijven, voor altijd in mijn laatste jaar blijven hangen, voor altijd dezelfde mensen rond me hebben en ze onnoemelijk veel vertellen dat ik van ze hou. Deze keer dan wel zonder dubbele tong.

Ik hoop dat de kater in mijn hoofd snel ergens een warme nest vindt.

Wie mij als enige informatiebron neemt is een dwaas.

 We schrijven zomer 2006 en columnist Meulenaere richt zijn vizier op Freya Van Den Bossche door herhaaldelijk te insinueren dat ze haar thesis niet zelf heeft geschreven. De actualiteit op de korrel nemen is nu eenmaal een belangrijke eigenschap van de pers in een democratisch land. Een kritische houding innemen en onbeschroomd een mening kunnen uiten hoort hier ook bij.

Subtiliteit, of hoe je schaamteloos kan oordelen over de authenticiteit van gevoelens.

Vlijmscherpe woorden razen tussen de wankele fundamenten van mijn mooiste bezit. Net datgene wat me het meest dierbaar is dreigt neergehaald te worden.Waarschijnlijk is het minst draaglijke dat een mens kan trotseren een gevoel van onbegrip en ongeloof.

Het talent waarover je beschikt wordt in twijfel getrokken en onderuit gehaald. Fundamenten daveren. In het land van de liefde lijkt oppervlakkigheid te regeren. Jaloezie sluipt als trouwe metgezel nooit ver weg.

 

Is het niet net dàtgene wat schrijven zo mooi maakt? Een plateau voorschotelen aan de lezer met daarop een inhoud die anders mooi verborgen zou blijven?Vat proberen krijgen op het diepste van de mens. Voyeurisme als gemeenschappelijke deler.

En is het net niet dat wat het schrijven zo mooi maakt? Jezelf volledig kunnen verliezen aan jezelf en je vervolgens overgeven aan de stortvloed van woorden die uit je hoofd stroomt? Je wikt. Je weegt.

 

En laat het nu net dàt zijn waar de eens zo stabiele fundamenten onder kreunen: Zonder het te weten. Zelfs zonder het te begrijpen. Apatisch moet ik toekijken hoe de authenticiteit van mijn eigen kunnen schaamteloos in twijfel wordt getrokken.

 girl, interrupted; by susanna kaysen [pg. 75-78]

1.1.1                velocity vs. viscosity

Insanity comes in two basic varieties: slow & fast.im not talking about onset or duration. i mean the quality of insanity, the day-to-day business of being nuts.there are a lot of names: depression, catatonia, mania, anxiety, agitation. they dont tell you much.

the predominant quality of the slow form is viscosity.experience is thick. perceptions are thickened & dulled. time is slow, dripping slowly through the clogged filter of thickened perception. the body temperature is low. the pulse is sluggish. the immune system is half-asleep. the organism is torpid & brackish. even the reflexes are diminished, as if the lower leg couldnt be bothered to jerk itself out of its stupor when the knee is tapped.viscosity occurs on a cellular level. & so does velocity.

Missie

Een perfect leven dat begint met een nieuwe dag. Ik sta als eerste in de rij. Ik laat gisteren in de slaapkamer liggen en stap de deur uit. Ik wil iets gek doen. Nieuwe mensen, vreemde ontmoetingen, déjà vues, impulsiviteit… vooral impulsiviteit.  Zeggen “ik wil naar Parijs” en de dag later effectief onder de Eiffeltoren liggen. Zeggen “ik hou van je omdat je het mooiste wezen bent op deze hele planeet” en je dan doodknuffelen.

Ik laat gisteren dus in de slaapkamer. Ik krijg een gevoel dat ik nu eindelijk wel eens andere dingen zou kunnen doen dan dingen vernietigen. Bruggen opblazen waar gapende leegtes zijn. Die leegtes dan opvullen door iemand anders. Jij had vooraan in de rij kunnen staan.

Dit komt heel dicht bij een missie. Het brengt een lach op mijn gezicht. Niet het gevoel hebben van te moeten kiezen maar tevreden zijn met wat ik heb. Minder eisen en net meer toegeven. Minder nemen en meer geven.

 

Miaaauw

Misschien kunnen sommige vrouwen gewoonweg niet getemd worden. Misschien moeten ze wild hun leven blijven rondspurten tot ze iemand tegen komen die even wild is om samen verder mee te gaan.